Terapia par online po polsku w Niemczech

Możecie bardzo dobrze posługiwać się językiem niemieckim, a mimo to zauważać, że rozmowa o emocjach, wstydzie, bliskości, seksualności, rodzinie albo bolesnych doświadczeniach jest w języku obcym mniej naturalna.

W pracy z parą znaczenie mają nie tylko przekazywane informacje. Ważne są również subtelne różnice pomiędzy tym, co zostało wypowiedziane, a tym, co usłyszała druga osoba.

Liczy się ton głosu, ironia, niedopowiedzenie, charakterystyczne rodzinne określenia, sposób formułowania pretensji i znaczenie konkretnych słów w historii związku.

Rozmowa po polsku pozwala skupić się na relacji, zamiast zastanawiać się, czy właściwie nazwaliście emocję albo odpowiednio precyzyjnie wyjaśniliście ważne doświadczenie.

Może to mieć szczególne znaczenie, gdy jedno z Was swobodnie posługuje się niemieckim, a drugie ma trudność z wyrażaniem w tym języku bardziej złożonych uczuć.

Taka nierównowaga językowa może nieświadomie pojawiać się również w relacji. Osoba lepiej znająca język częściej kontaktuje się z urzędami, pracodawcami, szkołą albo lekarzami i może stopniowo przejmować większą część decyzji. Druga osoba może czuć się zależna, mniej kompetentna albo pomijana.

Podczas konsultacji oboje możecie wypowiadać się w języku, w którym najpełniej opisujecie swoje doświadczenia.

Emigracja nie musi być bezpośrednią przyczyną kryzysu. Może jednak uwydatnić wcześniejsze różnice i osłabić sposoby radzenia sobie, które w Polsce były wystarczające.

Po przeprowadzce związek często staje się głównym albo jedynym źródłem emocjonalnego wsparcia. Partner ma zastąpić rodzinę, przyjaciół, znajome otoczenie i poczucie przynależności.

To bardzo duże obciążenie dla relacji. Żadna osoba nie jest w stanie stale pełnić wszystkich tych funkcji.

W codziennym życiu mogą pojawiać się między innymi:

• odmienne godziny i systemy pracy;

• praca zmianowa albo nocna;

• długie dojazdy;

• częste delegacje;

• zmęczenie fizyczne i emocjonalne;

• brak czasu tylko dla siebie;

• trudności w organizowaniu opieki nad dziećmi;

• brak pomocy dziadków i bliskiej rodziny;

• nierówny podział obowiązków;

• różny poziom znajomości języka niemieckiego;

• zależność jednej osoby od drugiej w sprawach urzędowych;

• poczucie izolacji społecznej;

• presja dotycząca zarobków i kosztów utrzymania;

• konflikty związane z wysyłaniem pieniędzy rodzinie w Polsce;

• odmienne plany dotyczące pozostania w Niemczech;

• różne wyobrażenia na temat powrotu do Polski;

• spory o to, w jakim języku wychowywać dzieci;

• trudności dzieci w szkole albo przedszkolu;

• poczucie, że jedna osoba rozwija się, a druga stoi w miejscu;

• zazdrość i lęk przed utratą relacji;

• podporządkowanie całego życia pracy i obowiązkom;

• mieszkanie albo praca w dwóch różnych miastach;

• utrata wcześniejszego grona znajomych;

• poczucie, że życie miało wyglądać inaczej.

Podczas konsultacji nie oceniamy, czy emigracja była dobrą albo złą decyzją. Przyglądamy się temu, jak konkretne warunki życia wpływają na Waszą relację i czego każde z Was potrzebuje, aby odzyskać większe poczucie bezpieczeństwa, sprawiedliwości i partnerstwa.

Nie rozstrzygam, kto ma rację

Moim zadaniem nie jest wskazanie osoby winnej, wybranie „lepszego” partnera ani przekonanie jednej osoby do stanowiska drugiej.

W konflikcie każdy zwykle dobrze widzi własne starania, własne rozczarowanie i własne zranienie. Znacznie trudniej jest zauważyć, jak sposób wyrażania tego bólu wpływa na partnera.

Jedna osoba może uważać, że tylko próbuje rozmawiać. Druga doświadcza tej rozmowy jako przesłuchania albo ataku.

Jedna osoba może uważać, że wycofuje się, aby nie doprowadzić do jeszcze większej kłótni. Druga przeżywa jej milczenie jako obojętność, karę albo emocjonalne porzucenie.

Pracujemy nad tym, aby obie perspektywy zostały usłyszane, ale także aby każda osoba mogła zobaczyć własny udział w mechanizmie podtrzymującym konflikt.

Rozpoznajemy powtarzający się schemat

Głównym problemem relacji często nie jest pojedynczy temat, lecz sposób prowadzenia rozmowy.

Przykładowo:

• jedna osoba czuje się ignorowana;

• zaczyna mocniej domagać się uwagi;

• krytykuje, wypomina albo żąda natychmiastowej odpowiedzi;

• druga osoba czuje się atakowana;

• zaczyna się tłumaczyć, milczeć albo wycofywać;

• wycofanie zwiększa lęk i złość pierwszej osoby;

• nacisk staje się jeszcze silniejszy;

• druga osoba odsuwa się jeszcze bardziej;

• obie strony czują się niezrozumiane i samotne.

Podczas spotkań uczymy się rozpoznawać ten mechanizm wcześniej — zanim przejmie kontrolę nad rozmową.

Szukamy emocji i potrzeb ukrytych pod konfliktem

Za złością może znajdować się lęk przed odrzuceniem.

Za krytyką może kryć się tęsknota za bliskością, zainteresowaniem i poczuciem bycia ważnym.

Za wycofaniem może stać przeciążenie, wstyd, bezradność albo przekonanie, że każda odpowiedź zostanie wykorzystana przeciwko danej osobie.

Za chłodem może znajdować się wielokrotne rozczarowanie i próba ochrony przed kolejnym zranieniem.

Za kontrolą może kryć się utrata poczucia bezpieczeństwa.

Za pozorną obojętnością może znajdować się przekonanie, że każda próba rozmowy i tak zakończy się kolejną kłótnią.

Zrozumienie tych emocji nie oznacza usprawiedliwiania krzywdzących zachowań. Pozwala jednak zobaczyć, co naprawdę podtrzymuje konflikt i gdzie można rozpocząć zmianę.

Uczymy się rozmawiać inaczej

Nie chodzi wyłącznie o poznanie kilku technik komunikacyjnych. Nawet najlepsza technika nie zadziała, jeżeli osoba jest silnie pobudzona, czuje się zagrożona albo próbuje przede wszystkim obronić własną wartość.

Pracujemy między innymi nad tym, aby:

• rozpoznawać moment narastania napięcia;

• zatrzymywać rozmowę przed eskalacją;

• mówić o własnym doświadczeniu bez poniżania partnera;

• odróżniać fakty od interpretacji;

• słuchać bez natychmiastowego przygotowywania odpowiedzi;

• nazywać potrzeby bez żądania ich natychmiastowego spełnienia;

• wracać do rozmowy po przerwie;

• ustalać zasady dotyczące trudnych tematów;

• odbudowywać przewidywalność i poczucie bezpieczeństwa.

Ustalamy konkretny cel

Celem wspólnej pracy może być między innymi:

• spokojniejsza komunikacja;

• przerwanie powtarzających się kłótni;

• odbudowa zaufania;

• praca nad konsekwencjami zdrady;

• lepsze rozumienie wzajemnych potrzeb;

• zmiana podziału obowiązków;

• odzyskanie emocjonalnej i fizycznej bliskości;

• uporządkowanie konfliktów rodzicielskich;

• podjęcie decyzji dotyczącej przyszłości związku;

• przygotowanie do rozstania w sposób ograniczający wzajemne niszczenie;

• ustalenie zasad dotyczących dzieci;

• poradzenie sobie z napięciami wynikającymi z emigracji.

Nie każda para przychodzi z tym samym celem. Nie zakładam również, że związek musi zostać utrzymany za wszelką cenę.

Ważne jest natomiast, aby decyzje nie były podejmowane wyłącznie pod wpływem eskalacji, lęku, presji albo chwilowej bezradności.

Krok 1. Wyślijcie krótką wiadomość

Możecie skontaktować się bezpośrednio przez WhatsApp.

W pierwszej wiadomości wystarczy napisać:

• że mieszkacie w Niemczech;

• czego w przybliżeniu dotyczy kryzys;

• czy obie osoby wiedzą o planowanym kontakcie;

• czy chcecie spotkać się z jednego czy z dwóch urządzeń;

• w jakich dniach albo godzinach najłatwiej byłoby Wam uczestniczyć w spotkaniu.

Nie musicie opisywać całej historii związku ani przesyłać szczegółów najbardziej bolesnych wydarzeń.

Krok 2. Odpowiem, czy mogę Wam pomóc

Po krótkim opisie sytuacji poinformuję:

• czy wspólna konsultacja jest odpowiednią formą;

• jakie terminy są dostępne;

• jak przygotować się do pierwszego spotkania;

• czy wcześniej potrzebna jest krótka konsultacja indywidualna;

• w jaki sposób odbędzie się połączenie.

Krok 3. Pierwsze spotkanie online

Pierwsza konsultacja służy przede wszystkim:

• poznaniu perspektywy każdej osoby;

• uporządkowaniu najważniejszych problemów;

• rozpoznaniu sposobu, w jaki przebiegają konflikty;

• ustaleniu oczekiwań wobec wspólnej pracy;

• określeniu najważniejszego celu;

• ocenie, czy proponowana forma pomocy odpowiada Waszej sytuacji.

Nie musicie podczas pierwszego spotkania zobowiązywać się do długiego procesu

Krok 4. Ustalamy dalszy kierunek

Po pierwszym spotkaniu omawiamy:

• najważniejszy obszar pracy;

• możliwy cel kolejnych konsultacji;

• częstotliwość spotkań;

• zasady prowadzenia rozmowy;

• ewentualną potrzebę spotkań indywidualnych;

• działania, które możecie podjąć pomiędzy sesjami.

Pierwsza konsultacja nie jest przesłuchaniem ani rozprawą, podczas której trzeba udowodnić własną rację.

Zapytam między innymi:

• co skłoniło Was do kontaktu właśnie teraz;

• od jak dawna trwa kryzys;

• jak zwykle zaczynają się konflikty;

• jak reaguje każda osoba;

• co dzieje się po kłótni;

• czego próbowaliście do tej pory;

• co każde z Was chciałoby zmienić;

• czy w relacji nadal istnieje gotowość do wspólnej pracy;

• czego najbardziej obawiacie się w obecnej sytuacji.

Każda osoba otrzymuje przestrzeń do przedstawienia własnej perspektywy.

Jednocześnie pilnuję, aby spotkanie nie zmieniło się w kolejną eskalację, wzajemne poniżanie albo próbę zdobycia przewagi nad partnerem.

Spotkania odbywają się online, dlatego możecie skorzystać z konsultacji niezależnie od miejsca zamieszkania.

Pracuję z polskimi parami mieszkającymi między innymi w:

• Berlinie;

• Hamburgu;

• Monachium;

• Kolonii;

• Frankfurcie nad Menem;

• Stuttgarcie;

• Düsseldorfie;

• Dortmundzie;

• Essen;

• Lipsku;

• Dreźnie;

• Bremie;

• Hanowerze;

• Norymberdze;

• Bonn;

• Mannheim;

• Karlsruhe;

• Münster;

• Augsburgu;

• Wiesbaden;

• mniejszych miejscowościach na terenie całych Niemiec.

Nie musicie mieszkać w tym samym mieście ani łączyć się z jednego urządzenia.

Spotkanie może odbyć się także wtedy, gdy czasowo przebywacie w dwóch różnych miejscach — na przykład z powodu pracy, delegacji, rozstania albo organizacji opieki nad dziećmi.

Ważne jest, aby każda osoba miała zapewnioną prywatność, stabilne połączenie internetowe i możliwość swobodnego uczestniczenia w rozmowie.

Nazywam się Winicjusz Kammer. Jestem magistrem psychologii i mediatorem rodzinnym.

Pracuję z osobami indywidualnymi oraz parami doświadczającymi między innymi:

• przewlekłych konfliktów;

• kryzysów zaufania;

• trudności komunikacyjnych;

• napięć związanych z emigracją;

• problemów z granicami;

• emocjonalnego oddalenia;

• kryzysów rodzinnych;

• trudności w podejmowaniu wspólnych decyzji.

W swojej pracy korzystam z różnych sposobów rozumienia relacji i psychiki człowieka. Łączę perspektywę psychodynamiczną, poznawczo-behawioralną, terapię schematów, podejścia oparte na akceptacji oraz pracę z emocjami i wzorcami komunikacyjnymi.

Nie dopasowuję każdej pary do jednego gotowego schematu. Sposób pracy powinien odpowiadać Waszej sytuacji, rodzajowi konfliktu, poziomowi bezpieczeństwa oraz celowi, który wspólnie ustalimy.

Podczas całego procesu pracujecie bezpośrednio ze mną.

Czy obie osoby muszą uczestniczyć w pierwszym spotkaniu?

Zazwyczaj pierwsza konsultacja odbywa się wspólnie. W niektórych sytuacjach wcześniej potrzebna może być krótka rozmowa indywidualna, szczególnie gdy istnieją wątpliwości dotyczące bezpieczeństwa albo gotowości do pracy.

Czy możemy zgłosić się, jeżeli tylko jedno z nas chce ratować związek?

Jedna osoba może rozpocząć od konsultacji indywidualnej. Wspólna praca wymaga jednak przynajmniej minimalnej dobrowolnej zgody i gotowości obojga partnerów do uczestnictwa.

Czy musicie zdecydować, że chcecie zostać razem?

Nie. Możecie zgłosić się również wtedy, gdy nie wiecie, czy kontynuować związek. Celem może być spokojniejsze zrozumienie sytuacji i podjęcie bardziej świadomej decyzji.

Czy można pracować nad związkiem po zdradzie?

Tak, jeżeli obie osoby są gotowe przyjrzeć się konsekwencjom zdrady, potrzebom zranionej strony oraz warunkom, które byłyby konieczne do stopniowej odbudowy zaufania.

Nie można jednak obiecać, że każdą relację uda się odbudować.

Czy konsultacje odbywają się całkowicie po polsku?

Tak. Spotkania prowadzone są w języku polskim.

Czy musimy mieszkać w tym samym mieście?

Nie. Spotkania odbywają się online. Możecie mieszkać w dowolnym miejscu w Holandii.

Czy możemy połączyć się z dwóch różnych urządzeń?

Tak. Każde z Was może uczestniczyć z osobnego urządzenia, jeżeli nie możecie znajdować się w jednym miejscu. Ważne, aby obie osoby miały zapewnioną prywatność.

Czy możemy najpierw napisać na WhatsApp?

Tak. Pierwszy kontakt może mieć formę krótkiej wiadomości tekstowej. Nie musicie od razu dzwonić ani szczegółowo opisywać całej sytuacji.

Jak długo trwa spotkanie?

Czas pierwszego oraz kolejnych spotkań jest ustalany zgodnie z zasadami współpracy. Czas trwania sesji to 50 minut. W przypadku pracy z parą spotkanie powinno zapewniać obu osobom przestrzeń do wypowiedzi i uporządkowania rozmowy.

Czy jedno spotkanie wystarczy?

Czasami pojedyncza konsultacja pomaga uporządkować najważniejszą decyzję albo przerwać eskalację. Przy utrwalonych konfliktach zazwyczaj potrzebny jest dłuższy proces.

Czy konsultacja online jest realną rozmową?

Tak. Spotkanie odbywa się na żywo, w ustalonym terminie. Widzimy i słyszymy się za pomocą bezpiecznego połączenia wideo.

Kryzys nie musi oznaczać, że Wasza relacja jest skazana na zakończenie. Jest jednak sygnałem, że dotychczasowy sposób radzenia sobie przestał wystarczać.

Pierwszy krok nie musi oznaczać natychmiastowej decyzji o długiej terapii.

Możecie zacząć od krótkiej wiadomości:

• napiszcie, że mieszkacie w Niemczech;

• wskażcie, czego dotyczy główna trudność;

• podajcie, jakie dni i godziny są dla Was najwygodniejsze.

Odpowiem, czy mogę pomóc i jakie terminy są dostępne.

Konsultacje i terapia par online po polsku dla osób mieszkających w Berlinie, Hamburgu, Monachium, Kolonii, Frankfurcie, Stuttgarcie, Düsseldorfie, Dortmundzie oraz na terenie całych Niemiec.